Tegen de tijd dat de poes bevallen is, dan is het allemaal erg leuk. Maar tot die tijd is het allemaal vooral erg spannend. Het begint met een mooie kater zoeken, dat is heel leuk om te doen. Als je er een gevonden hebt probeer je ook nog zo veel mogelijk van de voorouders te weten te komen. Je gaat de eigenaar mailen of de kater voor buitendekkingen beschikbaar is en dan uiteindelijk ga je bij de kater kijken. Dan is het maar afwachten of de kater je in het echt net zo aanspreekt als op de de foto’s.

Begin februari ben ik bij Cattery Elvdal in Duitsland geweest om te kijken naar de kater GIC Kattbossens Fritz. Gelukkig beviel hij me in het echt net zo op de foto’s en zelfs nog een beetje meer! De keuze was snel gemaakt, Fritz moet het worden.

Daarna kwam het volgende, testen… Eerst bloed af laten nemen en naar Laboklin gestuurd om FiV/FelV en GSD4 te laten testen. Ongeduldig wacht je op de uitslagen hiervan. Ze bleken allemaal negatief te zijn en dat is dus harstikke positief nieuws! Daarna richting Utrecht voor de HCM/PKD test. M’n dame heeft zich erg goed gedragen daar en ook deze testen waren goed! Het was nog even afwachten op de uitslag van Fritz zijn hart test, maar nadat deze ook goed was, was het alleen nog maar wachten op de krolsheid van Nirvana!

En afgelopen woensdag was het zover! ‘s Ochtends vroeg werd ze krols, gelijk gemaild en donderdagavond gingen we haar wegbrengen. Dit is toch wel een van de spannendste dingen. Je poezenmeisje ergens anders heen brengen. Nu is het maar afwachten of ze zich wil laten dekken…

Jaja, daar ben ik eindelijk weer. Het is al een tijd geleden, de A’tjes zijn ondertussen zelfs al weer een jaar geweest. Mijn eigen meisje Nirvana is ook al weer een hele dame aan het worden, een maand geleden is ze dan ook voor het eerst krols geweest en volgende week zondag mag ze mee naar show, samen met haar moeder, die voor het eerst in de kastratenklasse zal uitkomen.

De zoektocht naar een geschikte partner voor Nirvana is ook al begonnen. In de zomer hoop ik een nestje te krijgen van mijn dametje. Voor die tijd zal ze natuurlijk getest worden, en tja… De kater moet ook nog gevonden worden. Heb al wel een mooie heer op het oog, maar daar moet ik eerst nog eens gaan kijken. Spannend allemaal, natuurlijk, dat wel. Ook erg leuk, op cattery sites kijken, dan van leuke katers ook foto’s van de hele stamboom gaan zoeken, zodat je een zo volledig mogelijk beeld hebt. Kost natuurlijk wat tijd, maar is echt heel erg leuk.

Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden van de zoektocht naar de perfecte partner voor mijn geweldige dametje.

Afgelopen donderdag waren de kittens alweer 9 weken! De tijd gaat zo snel… Afgelopen maandag zijn de kittens naar de dierenarts geweest. Hun 1e enting hebben ze gehad en ze waren ontzettend braaf. Geen piep bij de enting.. De chip die was wel wat minder leuk! Zo’n grote naald… Maar ook daarbij waren er maar een paar die reageerden, dus ze waren al met al xe9rg braaf met zijn allen.

Ze zijn ontzettend druk met zijn 7′en. Achter elkaar de kamer door, over de bank heen, onder de bank door, hup weer naar krabpaal met z’n allen! Want die krabpaal is wel erg leuk, lekker klimmen. Maar het is nog erg fijn als mama even bij ze gaat liggen, want dan hoor je ze toch knorren met z’n allen. Van Nikita zie je dan alleen nog haar koppie, verder is ze bedolven onder de kittens. Maar ook Nikita is nog steeds heel blij met haar kittens.

Ondertussen heb ik ook al een tijdje terug gekozen welk kitten er gaat blijven. Aqua Nirvana. Eigelijk een beetje het brutaaltje van het stel.

Ik heb niet zo veel tijd gehad voor foto’s, maar dit weekend probeer ik er toch echt wat op te zetten. Foto’s van bij de dierenarts en foto’s van de kittens apart en hoe ze er nu dus uit zien.

De kittens zijn nu drieenhalf week oud en zijn echt leuk. Ze spelen, proberen te rennen en zien er erg lief uit Een paar van de kittens zijn echt bijdehand. Als je bij ze gaat zitten dan komen ze meteen naar je toe en klimmen ze bovenop je. Of als ze je stem horen.. Zijn ze ook meteen wakker.

Gister hebben ze voor het eerst wat vlees gehad. En dat vonden ze xe9rg lekker. Niet allemaal waren ze even enthousiast, maar uiteindelijk hebben ze allemaal wat ervan gegeten.

Met Nikita gaat ook alles goed. Ze is alweer helemaal de oude. Het is ook bijna niet meer te zien dat ze ooit geopereerd is geweest. Ze is helemaal dol op haar kindjes. Ze ligt er het grootste deel van de dag nog gewoon bij. Het wordt al wel ietsje minder, maar nog niet veel. Ze houdt de boel ook goed schoon.

Ik heb nog steeds niet echt besloten welk kitten ik ga houden. Vind ‘t erg moeilijk. Ik twijfel nog een beetje…

Ik weet het, ik weet het. Nog geen foto’s, maar die komen vandaag of morgen xe9cht erop. De reden dat ze er nog niet opstaan is dat ik gelijk de namen er bij wil opzetten. Ik heb besloten ze vast namen te geven, dat is straks als de bandjes afgaan wel zo makkelijk dacht ik. De nieuwe eigenaren mogen ook nog een naam verzinnen die erbij komt op de stamboom. Eerst wilde ik wachten met die namen, omdat ik graag xe9xe9n van de namen voor mijn eigen poesje wilde, maar ik dacht dat het niet zoveel uit zou maken. De roepnaam wordt sowieso anders. Zelf heb ik nog niet gekozen wel kitten ik ga houden, vind ze daar nog erg klein voor. Ze lijken nog zoveel op elkaar. Ik wil eerst even wachten totdat ze iets groter zijn er wat meer te zeggen valt over de katjes en ze ook meer al een eigen karaktertje hebben.

Verder worden het nu toch echt katjes. De oogjes gaan open, ze beginnen te wankelen op hun pootjes af en toe en proberen zo te lopen en vanmorgen zag ik dat twee katjes al erg gesteld zijn op hun uiterlijk, want allebei waren ze zichzelf aan het wassen .

De twee ex-kater mannen hier in huis durven het aan zo nu en dan eens een blik te werpen op de kittens, maar vooral Puma vindt het maar niks. Hij kijkt even en blaast dan en maakt zich dan snel weer uit de voeten. Kokos vindt het opzich wel interessant en blaast ook niet, maar heeft het vooral voorzien op het lekkere voer van Nikita dat daar staat, dat is toch net even interessanter dan de kittens. 

Het gaat goed met Nikita en de kittens. Ze zijn alweer 6 dagen oud vandaag! Vier keer per dag voeren we de kittens wat bij (kittenmelk) en zo groeien ze zo 10 xe1 15 gram per dag. Nikita is dol op haar kleintjes! Ze heeft xe9xe9n keer haar kittens naar de krabpaal versleept… Maar dat hebben we op tijd ontdekt en nu ligt ze weer met haar kindjes in een doos xedn de bench, die afgedekt is met een fleece deken en zo een beetje een holletje er van maakt en nu lijkt ze het wel goed te vinden zo.

Onze grote verbazing kwam gisteravond. We kwamen thuis van het kerstdiner en ik ging de kittens weer bijvoeden. Toen pakte ik het kitten met het grijze bandje.. En die knipoogde naar me! Van onder xe9xe9n klein kiertje keek het kleine mannetje me al aan. Althans… Je snapt wat ik bedoel 5 dagen oud en al een oogje open… En vandaag was het oogje alweer wat verder open. Ook een aantal andere kittens merk je al van dat het niet zo lang meer duurt, want de oogjes zitten nu niet meer potdicht geplakt, maar de oogleden zitten iets losser aan elkaar.

HIER de foto van het knipogende katertje

Morgen nieuwe foto’s van de kittens

Gelukkig, ze is weer thuis. Vanmorgen hebben we Nikita weer opgehaald. Toen we bij de dierenarts het kamertje binnen stapten miauwde ze even . Ze had alweer lekker gegeten. De assistente vertelde ons dat mensen die hun andere katten op kwamen halen, haar ook wel mee wilden nemen

Eenmaal thuis liep ze snel naar haar kittens toe en begon ze ze te wassen, blaasjes te stimuleren en mochten de kittens ook al drinken. Ze heeft een kleine wond midden op haar buik, maar ze lijkt er weinig last van te hebben.

Het is dus allemaal goed gekomen en nu kunnen we lekker genieten van het kleine spul!

Eergisteravond was Nikita onrustig. De hele nacht heeft mijn moeder bij haar gelegen beneden op de bank. De volgende ochtend toen ik beneden kwam was ze nog hetzelfde als ‘s avonds, maar omdat ze toch wel onrustig was en lichte weeen leek te hebben besloot ik thuis te blijven. En niet veel later begonnen de persweeen dan ook (zou ze op mij gewacht hebben? ). Kort daarna beviel ze van haar eerste kitten, een rood poesje. Daarna kreeg ze er in 5 kwartier nog 4. Twee poesjes en twee katers en toen was het stil… Maar we wisten zeker dat er nog wat in zat… We konden ze voelen. En na een paar uur kreeg ze inderdaad weer weeen en werden er nog twee katers geboren. Alleen… Ze was steeds al lastig met de placenta, na er een kitten geboren was had ze geen weeen voor de placenta en die zijn er dus ook steeds met het volgende kitten uitgekomen. Echter na het laatste kitten kreeg ze dus helemaal geen weeen meer. Eerst heeft het kitten bijna een uur nog met de navelstreng aan de placenta die in Nikita zat gezeten, terwijl hij zelf al helemaal op aarde was, maar door het getrek van dat kitten en doordat de navelstreng minder stevig werd, brak de navelstreng zelf door. We hebben even gewacht, maar de placenta kwam er echt niet uit. Dus maar naar de DA gereden met haar, want die moest er wel uit! Van de dierenarts kregen we wee-opwekkende spuitjes mee. Elk uur xe9xe9n. Maar die deden niets… Na het laatste spuitje nog niks. Dus vanmorgen antibiotica opgehaald, want de placenta zou nu langzaam uitgevloeid worden (ze verloor helder rood bloed daarvan).

Maar vanmiddag wilde Nikita ineens niet meer bij de kittens. Ze ging overal liggen en de kittens boeiden haar niet. Als ze piepten dan ging ze er niet naar toe (terwijl ze dat daarvoor wxe9l deed als ze ook maar eventjes weg was). En niet veel later braakte ze een paar keer. Dus maar weer met spoed naar de DA gereden. We hadden daarvoor al haar temperatuur gemeten en die was 39,9 ! Bij de dierenarts kreeg ze een spuit antibiotica en een spuit om de koorts te verlagen en nog vocht. Voor de kittens namen we melk mee, om maar bij te voeren.. In ieder geval zou de koorts na een uur moeten zakken, maar na een uur was die gestegen naar 40,1! Weer de DA gebeld die zei dat we nog een uurtje moesten wachten om het de kans te geven, maar na dat uur was het nog verder gestegen naar 40,3. Dus weer met spoed er heen gesjeesd. Daar Nikita achtergelaten, ze zou onmiddelijk geopereerd worden. Het was weliswaar met nog meer risico’s, narcose bij die koorts, maar als het nog verder zou stijgen zou het alleen maar riskanter worden en dit was de beste oplossing. Dus ondertussen zijn we naar huis gegaan en niet heel lang erna kregen we een telefoontje van de DA, alles was goed gegaan… Onder de operatie was de koorts alweer gezakt. De placenta zat vast halverwege (!!) de rechterhoorn en stonk ontzettend. De baarmoeder en alles is weggehaald, maar ze was alweer aan het wakker worden. Morgen ochtend bellen ze weer of we haar al op mogen halen. Maar het komt dus goed en dat is het allerbelangrijkste!!!!

Morgen volgen foto’s en filmpjes

Nog even een filmpje voor de liefhebbers van hoe Nikita er nu uit ziet, zo vlak voor de grote kitten ontploffing We wachten nog steeds vol spanning.. Ze verliest al wat slijm, gister eigelijk best veel.. Het spartelt behoorlijk daar binnen, we kunnen ze goed voelen. Maar ze zitten nog lekker! En kijk maar eens hoe dik madame is!

Klik hier voor het filmpje!

Nog twee weken te gaan voordat het kleine spul geboren gaat worden! Normaal weegt Nikita 3,2 kilo ongeveer, momenteel is dit 4,3 kilo. Met nog twee weken voor de boeg. Ik ben benieuwd naar wat het worden gaat, hoeveel er geboren zal worden! We hopen toch wel dat het er minder dan 9 zullen zijn dit keer, want 9 was voor Nikita toch eigelijk wel xe9rg veel!

Hier nog even een foto van afgelopen week van Nikita met haar bolle buikje..

Foto 28-11-2007